Omdat mijn woorden niet altijd even goed overkomen.
Omdat jij mij niet altijd begrijpt.
Omdat ik niet altijd even duidelijk ben.
Omdat jij en ik geen wij meer zijn.

De dag dat ik jou ontmoette
is de dag dat ik mijn vrijheid kreeg
waar ik zo naar verlangde.
met jou de vrije wereld tegemoet.

Te veel vrijheid ga je aan kapot
is wat mijn moeder zei
toen ik het vertelde over ons.
Verontwaardigd loop ik naar buiten
daar waar jij op me wacht.

Hand in hand over het strand
dromend over onze toekomst
wetend dat net als de golven
ook dit tot een einde komt.

Vrijen in het gras
tot de duisternis valt
en jij terug moet
terug naar je andere vriendin.

Jij gaf me de vrijheid
toen ik het zo hard nodig had
om even niet gebonden te zijn
aan de regels van de maatschappij.

Maar zoals altijd
heeft moeders gelijk en
verlang ik terug naar
een leven met regels.

Aan alle goede dingen
komt een eind
zo ook
aan ons.

Een boek vol foto’s
van onze gelukkige tijd samen.
De ruzie’s verdrongen naar
de kamers van mijn afgesloten gedachten.

De asbak kapot op mijn kuit.
Mijn hart gebroken op jouw bed.
Ik ben eroverheen
maar soms
soms doet het nog pijn.